Wen er maar aan

Literaire fictie over een werkloze actrice die in dagboekvorm het persoonlijke verval in haar bestaan registreert. Terwijl haar puberzoon op het punt staat zelfstandig te worden en de intimiteit met haar echtgenoot is verschraald, verlangt ze naar een glansrol. Die ambitie is verbonden met haar behoefte om zichzelf, en vooral haar zoon, te bewijzen dat ze nog toekomst heeft. De kern ligt bij spanningen rond ouder worden, afnemende verbondenheid en de zoektocht naar herwaardering.