Gisteren droomde ik dat ik een dj was

Poëzie met een tragikomische, schijnbaar autobiografische inslag waarin een jonge eilandbewoner terugblikt op zijn verlangen om te vertrekken en kunstenaar te worden. Reizen naar onder meer Chicago, Egypte en de Middellandse Zee verbreden het perspectief, maar de band met het Caribische eiland blijft bepalend. In de gedichten keren de kade, de pier, de golven en de stranden steeds terug als ankerpunten voor herinnering en zelfreflectie. Centraal staat de spanning tussen de drang naar een groots, meeslepend bestaan en de blijvende verbondenheid met de plek van herkomst.