Het boek van Tjentini

Episch gedicht uit het begin van de 19e eeuw, ontstaan aan het hof van Soerakarta, over de prinsen en prinses van Giri die tijdens hun vlucht na de inlijving van Giri van elkaar gescheiden raken. Tijdens hun omzwervingen door wouden en steden op Java maken zij kennis met aardse en geestelijke wijsheid. De tekst verbindt een surrealistische vertelwijze met een erotisch-spirituele zoektocht, echo’s van een pre-islamitisch boeddhistisch-hindoeïstisch rijk en een open dialoog tussen religies. Tambangraras en haar vertrouwelinge Tjentini nemen daarin een centrale plaats in, met moeksa als eindpunt voor Tjentini.