Een sprankje hoop, een lont

Docuroman over de nasleep van de laatste oorlog in Kosova. Centraal staat moeder Ferdonija, die haar zonen in de gevechten verloor. Haar huis wordt beschreven als een museum van afwezigheid, terwijl haar voortdurende rondwaren en de herinneringen aan de verdwenen of gestorven zonen getuigen van blijvend verlies. De tekst verbindt getuigenissen met terugkeer in de tijd via herinneringen en richt zich op de tragische gevolgen van oorlog, rouw en herdenking in het naoorlogse Kosova.