De reis van Gilgamesj

Filosofische en historisch-reconstructieve studie over verbeeldingen van dood en hiernamaals in de westerse traditie. Het vertrekpunt is de Sumerisch-Akkadische mythologie en het Gilgamesj-epos, waar een beklemmende onderwereldeschatologie ter discussie wordt gesteld. Vervolgens komt bij de Grieken een bovenwereldeschatologie aan bod, vooral via Dionysus en Orpheus, gekoppeld aan bewustzijn, seksualiteit en de verhouding tussen de seksen. Het slot behandelt (post)moderne religiositeit, waarin eschatologische verbeelding verschraalt tot aanvaarding van niets en absolute immanentie, maar ook raakt aan het overstijgen van de tegenstelling tussen transcendentie en immanentie. Daarnaast onderzoekt de tekst de wortels van antropogenese of menswording.