Boekhouders van de vergankelijkheid

Literaire beschouwing over de late stijl in recente poëziebundels van Nederlandstalige dichters die in de eerste decennia van deze eeuw een nieuw pad insloegen. Centraal staan het samenspel van traditie en vernieuwing, eindigheidsbesef en levensdrift, en de manier waarop deze poëzie terugblikt op het verleden en zich richt op een onbestemde toekomst. De besproken gedichten tonen een bevrijding van de drang zich te bewijzen en verbinden kwetsbaarheid en weerbaarheid met betrokkenheid op het heden en verzet tegen een verstarde status quo.