Watten in mijn hoofd

Persoonlijke non-fictie in de vorm van 30 columns, aangevuld met gedichten en illustraties, over de eerste fase na een diagnose Alzheimer. De tekst volgt een patiënt die open schrijft over schrik, verwerking en dagelijkse ervaringen, zonder geheimzinnigheid. In de Bourgogne zoekt hij houvast in beweging, contact met collega-patiënten en bezoeken aan een Alzheimer café. Daarnaast komen onderwerpen aan bod als euthanasie, erfelijkheid, wetenschappelijk onderzoek, privacy, creatieve therapie en troost. De nadruk ligt op het perspectief van de patiënt zelf en op de vroege fase van het ziekteproces.