De aarde, opnieuw

Beschouwende non-fictie over het herstellen van de band met de Aarde via een vaste plek in de natuur. Centraal staat het idee dat herhaald bezoek aan dezelfde plaats leidt tot aandachtiger waarnemen van planten, dieren, bodem en hemel. De tekst benadrukt een manier van kijken zonder vooraf opgelegde betekenissen of labels. Vanuit ervaringen op landgoed S., dat tijdens de coronaperiode een persoonlijke ‘Plek’ werd, verbindt de schrijver zintuiglijke observatie met filosofische reflectie. Zo ontstaat een verdiept contact met de natuurlijke omgeving, waarin het vertrouwde telkens ook opnieuw en anders verschijnt.