Een lach, een traan en een tondeuse

Non-fictie over het dagelijkse werk op de kinderoncologieafdeling van het Prinses Máxima Centrum. Twee kinderoncologieverpleegkundigen beschrijven wat er gebeurt wanneer een kind kanker krijgt en gezinnen terechtkomen in een traject van chemokuren, bloedwaarden, misselijkheid, haarverlies, prognoses en onzekerheid. De tekst focust op de ingrijpende verschuiving van alledaags gezinsleven naar ziekenhuiszorg, op gesprekken over kansen en slecht of goed nieuws, en op de confrontatie met zowel genezing als overlijden. Centraal staan zorgpraktijk, emotionele nabijheid en overleven binnen een ziekenhuiscontext.