De langste adem

Persoonlijk non-fictieverslag over de nasleep van het overlijden van Joost Zwagerman in 2015 en de terugblik op een langdurige relatie. Arielle Veerman beschrijft de aanzegging van het overlijden, de dagen erna, het openbare afscheid, de begrafenis en het bezoek aan zijn lege huis. Daarnaast reconstrueert ze beslissende momenten uit hun geschiedenis: vriendschap op de middelbare school, hereniging in 1991 na haar verblijf in het buitenland en hun gezamenlijke jaren in Amsterdam. Centraal staan herinnering, de verwerking van een conflictueuze relatiebreuk, vragen rond een destructieve daad en het spanningsveld tussen gezinsleven en het werk van een productieve schrijver.