United colors of beton. Stedelijke ruimte als ethische vraagstelling

Tussen de Vlaamse steden bevinden zich nog wel rurale gebieden, maar die
worden almaar kleiner. De problematiek van de stedelijke ruimte vinden we
niet langer enkel in steden, maar ook in de kernen van grotere dorpen. Architecten
en urbanisten inspireren zich aan wat elders in de wereld door vedetten
en grote bureaus in hun branche wordt gerealiseerd. Stadsmarketing is een
vast gegeven geworden, maar ook dat leidt vaak tot kopieergedrag van andere
steden. Recent raken ook heel wat ‘gewone burgers’ actief betrokken bij allerlei
stedenbouwkundige projecten, van protestacties tot juridische discussies
die soms jarenlang aanslepen.
Dit boek reikt ethische handvatten aan die helpen te bepalen of de overheid
(vanuit haar politieke overwegingen), de experts (vanuit hun specialistische
kennis en met hun rapporten die vaak vol niet te controleren data staan) of de
betrokken burgers (vanuit hun eigen ervaringskennis) in een concreet dossier
het gelijk aan hun kant hebben. Ze kunnen helpen voorliggende projecten en
voorstellen te evalueren en bij te sturen. In die zin kunnen alle betrokkenen
inspiratie opdoen. Daartoe kijkt de auteur van buiten de discipline naar het
fenomeen ‘stedelijke ruimte’. En dit vanuit zijn eigen specialisme: de ethische
reflectie. Op zoek naar een antwoord op de vraag wat en hoe de inrichting van
onze stedelijke ruimte (ethisch) verantwoord maakt.