Leiding moeten zij hebben.

In 1917 ging in Nederland een nieuwe professionele vorm van hulpverlening van start, die zich specifiek richtte op mensen met een lichte verstandelijke handicap. Deze 'nazorg' was in de jaren voor en tijdens de tweede wereldoorlog nauw verbonden met het Buitengewoon Lager Onderwijs, dat zich op dezelfde doelgroep richtte. De nazorg zag zichzelf, zoals de naam al zegt, als een vervolg op het speciale onderwijs voor deze groep kinderen. In deze publicatie wordt het ontstaan van deze specifieke vorm van hulpverlening beschreven en het hoe en waarom van de keuzes die daarbinnen gemaakt werden. Waarom werd er, bijvoorbeeld, gekozen voor hulp in de maatschappij, in plaats van segregatie, zoals in enkele ons omringende landen gebeurde? En waarom werd zo zwaar de nadruk gelegd op het belang van het verrichten van arbeid? Deze studie geeft inzicht in de bronnen van de maatschappelijke hulp aan mensen met een verstandelijke handicap, die aanvankelijk wortelden in de filantropische hulpverlening van de negentiende eeuw maar die zich in de loop der jaren ontwikkelde tot een zelfstandige professionele discipline die zich een plaats wist te verwerven in het brede hulpverleningsveld. Belangrijk daarbij was vooral de Amsterdamse Nazorgambtenaar Pier de Boer (1889-1945), die als pionier zowel inhoudelijk als praktisch aan de wieg van de maatschappelijke hulp aan mensen met een lichte verstandelijke handicap in Nederland heeft gestaan.

Over de auteur(s):
Luc Brants studeerde culturele antropologie aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. Hij was werkzaam als begeleider van Alleenstaande Minderjarige Asielzoekers en later als coördinator van VluchtelingenWerk op een asielzoekerscentrum. Sinds eind 2003 heeft hij een eigen onderzoeksbureau en sinds mei 2004 is hij ook werkzaam als projectleider diversiteitsbeleid in de Kinderopvang. Eerder publiceerde hij onder meer, met Ad van Gennep, een studie naar de geschiedenis van de Willem Schrikker Stichting, een jeugdhulpverleningsinstelling voor kinderen met een handicap.