Op aarde schitteren we even

Roman in briefvorm over de achtentwintigjarige Hondje, die schrijft aan zijn moeder die niet kan lezen. Vanuit die brief ontvouwt zich een familiegeschiedenis met wortels in Vietnam, naast verborgen delen van zijn eigen bestaan en een eerste liefde. De tekst onderzoekt de problematische maar blijvende band tussen een alleenstaande moeder en haar zoon, en verbindt die met vragen rond ras, klasse en mannelijkheid in hedendaags Amerika. Verslaving, geweld, trauma, stilte en de kracht van taal en zelfvertelling vormen de kern van een zoektocht naar overleven zonder de eigen identiteit te verloochenen.