Het boze oog

Literaire, autobiografisch getinte getuigenis over huiselijk geweld, intergenerationeel trauma en de gevolgen van opgroeien in een onveilige gezinssituatie. Ceren van Marlen beschrijft haar jeugd als dochter van een politiek vluchteling uit Turkije en een jonge importbruid, de vluchten naar een blijf-van-mijn-lijfhuis, een bijna-femicide en de doorwerking van jeugdtrauma’s wanneer zij zelf moeder wordt. Centraal staan de destructieve dynamiek binnen het gezin, wegkijken door de omgeving en het breken met familie als mogelijke bevrijding.