Iemand moet het doen

Korte, impressionistische non-fictietekst met observaties uit het alledaagse en stedelijke publieke domein. De inhoud bestaat uit een reeks scènes en aandachtspunten: een gesprek met een verbijsteringsrobot, een zondagmiddag in een café chantant, oude meisjes, uitgewoede corpsballen, gepensioneerde beau garçons, lepelaars, bierpaarden, een rolkoffer als symbool van toeristenhaat en een halfharde potloodventer. De centrale lijn is aandacht voor het absurde, het verwaarloosde en het komische in publieke en sociale situaties, met een licht satirische toon.