Dagboek van een vreemdeling in Parijs

Dagboekproza over Curzio Malapartes verblijf in Parijs vanaf eind juni 1947, nadat hij zich in Italië bedreigd voelt door naoorlogse zuiveringen en politieke aanvallen van rechts en links. In het Parijse culturele milieu ervaart hij afstand en wantrouwen door anti-Italiaanse sentimenten en zijn positie als vreemdeling. Vanuit die geografische en mentale afstand blikt hij terug op Italië en zijn complexe rol in de Tweede Wereldoorlog. De tekst combineert een gelaagd zelfportret met een tijdsbeeld van Parijs vlak na de oorlog, waar schrijvers en kunstenaars zoeken naar nieuw artistiek en ideologisch houvast.