Windstilte van de ziel

Essayistische dagboektekst waarin Joke J. Hermsen in de Franse Bourgogne reflecteert op de verhouding tussen tijd en ziel. Vanuit haar aanvankelijke schroom rond het begrip ‘ziel’ onderzoekt ze de ziel als ervaring van innerlijke tijd, onderscheiden van de dwingende kloktijd die het dagelijks ritme bepaalt. In die beschouwing krijgt ook het idee van ‘de windstilte van de ziel’ betekenis als toestand die voorafgaat aan creativiteit.