Het boek tegen de dood

Postuum samengestelde notities en reflecties over de dood, gebaseerd op een groot aantal handgeschreven bladzijden uit Elias Canetti’s nalatenschap. De tekst bundelt zijn levenslange poging om de dood via een antropologische methode te benaderen: door lectuur van schrijvers, filosofen en wetenschappers, en door het verzamelen van sprookjes, mythen en riten. Centraal staat de overtuiging dat de dood niet aanvaard mag worden, omdat instemming ermee de deur opent voor oorlog en moord. De inhoud heeft het karakter van een filosofische en aforistische meditatie over sterfelijkheid en de schaduwzijde van het bestaan.