Windstilte

Persoonlijke non-fictie over doodsangst, rouw en herinnering. De verteller is al lange tijd bang voor het verlies van naasten, vooral van haar oma met wie zij een hechte band had. Bijna drie jaar na het overlijden van die oma bezoekt zij regelmatig haar graf op begraafplaats Oud Eik en Duinen in Den Haag. Vanuit die terugkerende bezoeken onderzoekt zij haar verhouding tot haar oma, de ervaring van verlies en de vergeefse poging om tijd stil te zetten. De begraafplaats en de waarneming van seizoensverandering en vergankelijkheid vormen daarbij een concrete context.