Het streven

Essayistische non-fictie over de verhouding tussen kunst en maatschappij, met als uitgangspunt de beperkte politieke invloed van Joseph Beuys ondanks zijn activisme en partijvorming. De tekst bespreekt hoe sinds het midden van de negentiende eeuw bevochten artistieke vrijheid ook tot afzondering en mogelijke vrijblijvendheid heeft geleid. Centraal staat de vraag of hedendaagse kunstenaars maatschappelijke invloed en politieke betekenis kunnen verwerven, of dat hun engagement vooral binnen bestaande machtsstructuren blijft functioneren. Daarbij komen kunstenaars als Francis Alÿs, Renzo Martens, Yael Bartana en Steve McQueen aan bod.