Het laatste hoofdstuk

Non-fictie over levenseindezorg, geschreven vanuit de positie van een huisarts met ongeneeslijke longkanker. Sinds februari 2019 leeft zij van scan naar scan en blijft zij zo lang mogelijk werken. De tekst combineert persoonlijke inzichten met ervaringen van palliatieve patiënten die zij in hun laatste levensfase begeleidt, vaak tot aan het einde. Centraal staan de omgang met sterfelijkheid, palliatieve begeleiding en de stelling dat de kwaliteit van de zorg rond het levenseinde beter kan. Ook pleit de tekst voor open gesprekken over behandelwensen en behandelgrenzen en voor een bredere maatschappelijke benadering van het levenseinde.