Parallelle levens

Biografisch getinte non-fictie over de relatie tussen kunsthistorici Larissa Salmina en Francis Haskell, die in 1962 begint in een restaurant in Venetië. De tekst verbindt hun persoonlijke achtergronden met de historische context van een verdeeld Europa tijdens het IJzeren Gordijn. Larissa overleefde als dochter van een Sovjetofficier de belegering van Leningrad; Francis, kleinzoon van een Iraakse Jood, voelde zich ontheemd in Engeland. Hun relatie wordt geplaatst tegen een Europees netwerk van kunstenaars, aristocraten, ballingen en spionnen aan beide zijden van de scheidslijn tussen Oost- en West-Europa.