De ingekleurde ander

Non-fictie over beeldvorming en interpretatiemacht in intermenselijke interacties. In zeven delen en dertig hoofdstukken onderzoekt de tekst hoe aannames, rollen, verwachtingen en verklaringen de ruimte voor de ander kunnen beperken, van terloopse opmerkingen tot gesprekken waarin iemand werk, grenzen of bestaan moet verantwoorden. De AXISTASE-klok, concrete situaties en dialogen worden gebruikt om te onderzoeken wie betekenis bepaalt, welke informatie wordt toegelaten en of correctie mogelijk blijft. Centraal staan ook de eigen blik op anderen, de mogelijkheid tot herziening van dat beeld en de voorwaarden voor wederkerigheid in een open ontmoeting.