Homo Ludens

Cultuurhistorische en cultuurfilosofische studie over spel als fundamenteel cultuurverschijnsel. Johan Huizinga beschrijft spel als een vrije handeling buiten het gewone leven, begrensd in tijd en ruimte, geordend door regels en zonder direct materieel belang. Vanuit die definitie onderzoekt de tekst hoe het spelelement aanwezig is in taal, poëzie, mythe, ritueel, rechtspraak, oorlogvoering, diplomatie, kunst en filosofie. De analyse bestrijkt archaïsche samenlevingen, de Griekse oudheid, de middeleeuwen, de vroegmoderne tijd en eindigt met een kritische beschouwing van de verhouding tussen spel en de gerationaliseerde, vertechnocratiseerde samenleving van de jaren 1930.