Aan de grond in Londen en Parijs

Autobiografisch getinte literaire non-fictie over armoede en zwerversbestaan, gebaseerd op ervaringen tussen 1927 en 1932. De verteller, een berooide Britse schrijver, beweegt zich in Parijs en Londen tussen bohémienmilieus, arme sloebers en aan lagerwal geraakte figuren. In Parijs werkt hij als vaatwasser in de keukens van deftige restaurants en beschrijft hij de hiërarchie en zware omstandigheden van de culinaire dienst. In Londen verkent hij, terwijl hij wacht op werk, het bestaan van straatschuimers en de logementen van het Leger des Heils. Centrale focus: sociale ontbering, overleven en observatie van marginale milieus.