Ulysses

Roman die één dag in Dublin volgt, op 16 juni 1904, aan het begin van de twintigste eeuw. Centraal staan drie Dubliners die zich vreemdelingen voelen in hun eigen land: Stephen Dedalus, een student met artistieke ambities, Leopold Bloom, een joodse advertentiecolporteur en zwerffiguur, en Molly Bloom, die het slot draagt met een lange monoloog. De tekst legt nadruk op taalspel, wisselende registers, klankeffecten, referenties, stijlen en dialecten. Centrale lijnen zijn vervreemding, artistieke aspiratie, omzwerving en de meerstemmige weergave van stedelijke ervaring.